قبل از خرید: سرور مجازی دقیقا چه چیزی به شما می دهد
سرور مجازی ایران روی مجازی سازی KVM اجرا می شود و منابع آن اختصاصی است: هسته و رم تخصیص داده شده با کاربر دیگری تقسیم نمی شود. دیسک NVMe است، پورت 10 گیگابیت دارد و دسترسی کامل root می گیرید. دیتاسنتر در تهران است و پلن ها از 1 تا 8 هسته و از 1 تا 16 گیگابایت رم هستند.
این یعنی سیستم عامل، وب سرور، فایروال و به روزرسانی ها دست خودتان است. مزیت آن آزادی کامل است و هزینه اش مسئولیت: اگر پورتی را باز بگذارید یا پکیجی را به روز نکنید، کسی جلوی شما را نمی گیرد. اگر این مسئولیت را نمی خواهید، سرویس سخت سازی سرور و پایش سرور را ببینید.
منابع و ترافیک را از روی بار واقعی انتخاب کنید
رم اولین گلوگاه است، نه هسته. یک وب سرور با PHP و دیتابیس روی 1 گیگابایت رم معمولا بالا می آید، اما با اولین افزایش بازدید به سواپ می افتد و کند می شود. قبل از انتخاب، روی سرور فعلی یا یک سرور آزمایشی دستور free -m و top یا htop را در ساعت شلوغ بگیرید و رم مصرفی دیتابیس و PHP را جدا یادداشت کنید.
یک مثال: وردپرس با MySQL و کش، روی 2 هسته و 4 گیگابایت رم را در نظر بگیرید. اگر MySQL و PHP-FPM با هم حدود دو گیگابایت بگیرند، نیمی از رم برای کش فایل سیستم و رشد باقی می ماند. اگر در همان سرور چند سایت دیگر هم بگذارید، همین حاشیه خالی می شود. پلن را برای حالت شلوغ حساب کنید، نه برای حالت ساکت.
هر پلن مقدار مشخصی ترافیک ماهانه دارد و ترافیک دانلود اضافه به ازای هر ترابایت جداگانه فروخته می شود. پس اگر سرویس شما فایل یا ویدیو پخش می کند، حجم را پیش از انتخاب پلن تخمین بزنید: میانگین حجم فایل ضرب در تعداد دانلود ماهانه. برای سایت متنی معمولی این عدد کوچک است، اما برای میزبانی فایل می تواند اصلی ترین عامل هزینه شود.
- رم را بر اساس مصرف اوج انتخاب کنید و حاشیه خالی نگه دارید.
- هسته بیشتر وقتی کمک می کند که پردازش موازی دارید، مثل چند کارگر یا کامپایل.
- حجم دیسک را برای لاگ ها و بکاپ های محلی هم حساب کنید.
پنج کار اول بعد از تحویل سرور
تحویل سرور پایان کار نیست. این پنج کار را همان روز اول انجام دهید، چون بعدا که سرویس زنده شد، دست زدن به تنظیمات سخت تر می شود:
- با ssh وارد شوید، رمز root را عوض کنید و کاربر معمولی با sudo بسازید.
- ورود با کلید SSH را فعال کنید و ورود root با رمز را ببندید.
- فایروال را روشن کنید و فقط پورت های لازم را باز بگذارید.
- بسته ها را به روز کنید و به روزرسانی خودکار امنیتی را بررسی کنید.
- یک بکاپ بیرون از همین سرور تنظیم کنید و بازیابی آن را یک بار تمرین کنید، مثلا با سرویس بکاپ و بازیابی.
انتقال سرویس را روی سرور موازی تست کنید
بهترین زمان برای فهمیدن کم بودن منابع، پیش از انتقال است. سرویس را روی VPS جدید بالا بیاورید، داده را با rsync و دیتابیس را با mysqldump منتقل کنید و چند روز آن را کنار سرور قدیمی نگه دارید. در این مدت لاگ خطا، مصرف رم و فضای دیسک را نگاه کنید. اگر مصرف به حد نگران کننده رسید، پلن را پیش از جابه جایی DNS تغییر دهید. برای انتقال بدون استرس می توانید از سرویس انتقال سایت هم کمک بگیرید.
ایران یا خارج: کدام را بخرم
هدف خرید سرور مجازی ایران معمولا سرعت برای کاربر داخلی و دسترسی بدون مشکل به سرویس های داخلی است. اگر مخاطب اصلی شما در ایران است و به درگاه پرداخت یا API های داخلی وصل می شوید، سرور تهران انتخاب طبیعی است. اگر سرویس شما به سایت های بین المللی یا تلگرام وصل می شود، مقایسه سرور مجازی ایران و خارج را بخوانید و از سرور ابری هلند هم غافل نشوید.
چه زمانی این محصول مناسب نیست
اگر فقط یک سایت وردپرسی یا چند صفحه PHP دارید و نمی خواهید سرور را خودتان مدیریت کنید، VPS برای شما زیادی است. یک هاست وردپرس کار را با دردسر کمتر انجام می دهد و بکاپ روزانه هم دارد. اگر ربات تلگرام دارید و سرویس باید به تلگرام وصل شود، سرور تهران جواب نمی دهد چون تلگرام داخل ایران فیلتر است. و اگر کسی در تیم لینوکس بلد نیست، یا سرور را با پشتیبانی بیرونی اداره کنید یا سراغ هاست مدیریت شده بروید.
مقاله های مرتبط
آخرین بروزرسانی متن: